Cannabisverslaving begint vaak als iets dat beheersbaar lijkt, maar na verloop van tijd kan het gebruik evolueren van een sociale gewoonte naar een probleem dat invloed heeft op stemming, geheugen, slaap, relaties en werk. Wanneer stoppen met het roken van joints niet meer alleen afhangt van wilskracht en er ontwenningsverschijnselen optreden, is het zinvol om een gespecialiseerd centrum voor detox van cannabis zoals Guadalsalus te overwegen, met specifieke ziekenhuis- en klinische voorzieningen.
Bij Guadalsalus, therapeutisch centrum voor cannabis en andere verslavingen, is het doel om een herstelproces op te bouwen dat detox, rehabilitatie, behandeling van bijkomende psychische stoornissen en terugvalpreventie omvat, met een gepersonaliseerd behandelplan en professionele supervisie.
Bekijk de voorwaarden en beschikbaarheid voor opname bij UDH Vithas Guadalsalus
De symptomen van cannabisverslaving verschijnen niet altijd plotseling, maar ontwikkelen zich meestal geleidelijk van ogenschijnlijk recreatief gebruik naar duidelijke veranderingen in stemming, motivatie en de manier waarop het dagelijks leven wordt georganiseerd.
Daarom is het belangrijk om te begrijpen hoe marihuanaverslaving klinisch wordt gedefinieerd en welke signalen kunnen helpen om occasioneel gebruik te onderscheiden van een probleem dat professionele aandacht vereist.
Marihuanaverslaving of cannabisverslaving is een middelengebruiksstoornis waarbij de persoon cannabis blijft gebruiken ondanks de negatieve gevolgen die dit in het leven veroorzaakt. Het wordt niet alleen gemeten aan hoeveel joints iemand rookt, maar aan het verlies van controle, de intense drang om te gebruiken, de moeite om het gebruik te verminderen en het optreden van verslavingssymptomen wanneer geprobeerd wordt te stoppen.
Vanuit klinisch oogpunt wordt afhankelijkheid van cannabis beoordeeld aan de hand van vergelijkbare criteria als andere middelengebruiksstoornissen: langdurig gebruik, tolerantie, cannabisontwenning, gebruik dat een groot deel van de tijd in beslag neemt en het opgeven van belangrijke activiteiten om marihuana te roken.
Signalen die kunnen wijzen op problematisch cannabisgebruik zijn onder meer bijna dagelijks marihuana roken, het gevoel hebben dat de dag “niet op gang komt” zonder een joint, de agenda organiseren rond het gebruik, angst ervaren wanneer men niet kan roken of merken dat de motivatie ontbreekt om te studeren, te werken of relaties te onderhouden.
Marihuanagebruik kan bijzonder zorgwekkend zijn wanneer er geheugenproblemen, prikkelbaarheid, sterke stemmingswisselingen, frequente ruzies met familie of partner en moeilijkheden om goed te functioneren op het werk of tijdens de studie optreden.
Wanneer er twijfels bestaan over een verslaving en er duidelijke gevolgen optreden die samenhangen met het gebruik, is het raadzaam om professionele hulp te zoeken en dit vanuit een klinisch perspectief te laten beoordelen.
Als het gebruik mogelijk samenhangt met angstklachten, depressie, paniekaanvallen of psychotische episodes, of als cannabisgebruik ernstige conflicten kan uitlokken, is het advies om zo snel mogelijk hulp in te schakelen en een behandeling om met marihuana te stoppen te laten beoordelen voordat de gevolgen groter worden.
In de Hospitalaire Detox Unit (UDH) wordt een gestructureerd programma gepland en begeleid door een klinisch team dat de algemene gezondheidstoestand beoordeelt. Het doel is dat de persoon stopt met marihuanagebruik in een veilige omgeving, met emotionele ondersteuning, opvolging en, wanneer dat aangewezen is, medicatie om slaap, angst of stemming te reguleren.
Detox bij verslaving is niet alleen “het uithouden zonder te roken”, maar het begin van het herstelproces. Tijdens deze dagen wordt gewerkt aan de motivatie om te stoppen met gebruiken, worden de effecten van cannabis uitgelegd, worden de triggers die het cannabisgebruik in stand houden in kaart gebracht en wordt een therapeutisch plan opgesteld dat is afgestemd op de situatie van elke patiënt.
Voordat een behandeling wordt gestart, vindt een klinische evaluatie plaats waarin de voorgeschiedenis van het marihuanagebruik wordt onderzocht. Deze beoordeling maakt het mogelijk om te begrijpen of het cannabisgebruik deel kan uitmaken van een breder probleem en om een effectief behandelplan op te stellen.
Op basis hiervan wordt de behandeling van marihuanaverslaving gepersonaliseerd, waarbij wordt bepaald of een ambulant programma voldoende is, of een detox van marihuana met een korte opname aangewezen is, of dat een intensieve klinische behandeling meer geschikt is.
De volgende fase richt zich op de detox van marihuana en op emotionele en gedragsmatige stabilisatie. In de UDH wordt de patiënt begeleid tijdens de eerste dagen van abstinentie. In deze fase worden de effecten van marihuana uitgelegd en wordt de patiënt geholpen om de situaties te herkennen die het gebruik uitlokken.
Stabilisatie beperkt zich niet tot het afnemen van de ontwenningsverschijnselen, maar omvat ook het herstellen van basisroutines, het aanpassen van dagindelingen, het hervatten van gezonde activiteiten en het beginnen ontwikkelen van copingvaardigheden die het mogelijk maken om marihuanavrij te blijven zodra de omgeving weer veeleisender wordt.
Afhankelijk van de ernst van het gebruik en de daarmee samenhangende negatieve gevolgen kan de behandeling om met marihuana te stoppen worden georganiseerd als een klinische opname in een therapeutisch centrum (Instituto MIA of de Therapeutische Gemeenschap voor mannen Guadalsalus Bormujos) of als een gestructureerd ambulant programma met meerdere sessies per week. In beide gevallen combineert de rehabilitatie van cannabisgebruik therapie, voorlichting over marihuanagebruik en werk aan het levensproject.
Na de intensieve fase wordt een geplande nazorg aanbevolen, waarin de voortgang wordt geëvalueerd, doelstellingen worden bijgesteld en het vermogen om vroege signalen van terugval te herkennen wordt versterkt.
Cliënten in herstel
Kleinschalige groepen
Transformatie in recordtijd
Het CANDIS-programma is een gestructureerd model dat specifiek is ontwikkeld voor mensen met cannabisverslaving of problematisch gebruik. De belangrijkste doelstellingen zijn het verminderen of stoppen van het marihuanagebruik, het vergroten van de motivatie voor verandering, het verbeteren van het bewustzijn van de negatieve effecten van cannabis en het aanleren van concrete vaardigheden om de drang om marihuana te gebruiken te hanteren zonder terug te vallen.
Dit programma helpt mensen te begrijpen hoe cannabis kan zijn geëvolueerd van iets “recreatiefs” naar een verslavingspatroon van cannabis, en biedt praktische hulpmiddelen om de verslaving te overwinnen binnen een duidelijk en in de tijd afgebakend therapeutisch kader.
CANDIS wordt meestal georganiseerd in gestructureerde individuele sessies, die elementen kunnen bevatten van cognitieve gedragstherapie, motiverende gespreksvoering en contingency management. Er wordt gewerkt met registraties van marihuanagebruik, analyse van triggers, herstructurering van gedachten die samenhangen met cannabis sativa en training in vaardigheden voor risicosituaties.
Het programma kan opdrachten tussen de sessies omvatten, oefeningen in zelfcontrole, het formuleren van doelen en het evalueren van de vooruitgang in het stopproces. In sommige gevallen wordt dit type interventie geïntegreerd in bredere verslavingsbehandelprogramma’s, in combinatie met groepstherapie of gezinstherapie wanneer dat nodig is.
De beschikbare klinische evidentie laat zien dat gestructureerde programma’s op basis van modellen zoals CANDIS de ontwikkeling van cannabisgebruikers die professionele hulp zoeken kunnen verbeteren, door de kans op abstinentie te vergroten en het marihuanagebruik te verminderen bij mensen die het programma afronden. Toch beperkt een effectieve behandeling van cannabisafhankelijkheid zich niet tot één enkel protocol, maar integreert zij dit soort hulpmiddelen binnen een breder plan dat rekening houdt met de persoonlijke voorgeschiedenis, de steun van de familie en de al dan niet aanwezigheid van andere psychische stoornissen.
In die zin functioneren deze programma’s meestal als een belangrijke ondersteuning bij gemotiveerde patiënten, altijd als onderdeel van een bredere aanpak waarin ook andere middelen, de levenscontext en de moeilijkheden om abstinent te blijven worden behandeld.
Wanneer cannabisverslaving samengaat met angststoornissen, stemmingsstoornissen of psychotische symptomen, wordt het klinische beeld meestal instabieler en moeilijker vol te houden met alleen algemene ambulante voorzieningen.
Daarom is het belangrijk om te kunnen rekenen op een gecombineerde behandeling bij dubbele diagnostiek, waarbij hetzelfde team zowel het cannabisgebruik als de daarmee samenhangende psychische problemen op een geïntegreerde manier behandelt.
Cannabisgebruik kan de psychische gezondheid beïnvloeden en wordt bij sommige mensen in verband gebracht met het ontstaan of verergeren van angststoornissen, stemmingsstoornissen en psychotische episodes. In deze gevallen spreken we van dubbele diagnostiek, waarbij cannabisverslaving kan samengaan met andere psychiatrische diagnoses.
Een behandeling van dubbele diagnostiek vraagt om een behandelplan dat zowel het cannabisgebruik als de psychische stoornissen die met het gebruik samenhangen op gecoördineerde wijze aanpakt, zonder het “verslavingsdeel” van het “psychiatrische deel” te scheiden. Bij Guadalsalus wordt de patiënt niet opgesplitst tussen “verslavingszorg” en “geestelijke gezondheidszorg”: hetzelfde interdisciplinaire team plant en coördineert beide aspecten binnen één therapeutisch traject.
In gespecialiseerde programma’s wordt de rehabilitatie van cannabisgebruik gedeeld door professionals uit de verslavingszorg en de geestelijke gezondheidszorg, die de medicatie aanpassen wanneer dat aangewezen is, de impact van THC op de psychiatrische symptomatiek beoordelen en de continuïteit van zorg coördineren. Dit kan periodieke consulten bij de psychiatrie, individuele psychotherapie, specifieke groepen en contact met de huisarts omvatten.
De behandeling van psychische stoornissen die samenhangen met cannabisgebruik beperkt zich niet tot “stoppen met joints”, al is stoppen met marihuana roken meestal wel een fundamentele stap om het klinische beeld te stabiliseren en te beoordelen welke symptomen blijven bestaan zodra het gebruik is gestopt.
Bij Guadalsalus worden de kosten van de behandeling altijd individueel beoordeeld, afhankelijk van de behandelvorm die voor elke patiënt is aangewezen (dus UDH, Instituto MIA, de Therapeutische Gemeenschap voor mannen of het ambulante programma), de verwachte duur van de opname en de specifieke klinische behoeften.
Een detox in het ziekenhuis van 21 dagen is niet hetzelfde als een volledig traject dat klinische opname, ambulante behandeling en een nazorgprogramma omvat. Daarom wordt de financiële informatie per geval uitgelegd tijdens het opnameproces. Het doel is dat patiënten en families over duidelijke en realistische informatie beschikken voordat zij beslissingen nemen, en het administratieve team begeleidt dit proces zodat het financiële aspect zo helder en beheersbaar mogelijk blijft.
Wat verzekeringspolissen betreft, beoordeelt het administratieve team elke situatie afzonderlijk om na te gaan of er een gedeeltelijke dekking of een mogelijkheid tot terugbetaling bestaat, altijd afhankelijk van de voorwaarden van de betreffende verzekeringsmaatschappij.
In elk geval zou de keuze voor een detoxcentrum niet alleen op de prijs gebaseerd moeten zijn, maar ook op de veiligheid van de omgeving, de klinische kwaliteit van de behandeling en de ondersteuning op de lange termijn, factoren die een directere invloed hebben op de kans om herstel op middellange en lange termijn vol te houden.
Na de detox van marihuana en de eerste weken van abstinentie blijft het risico op terugval aanwezig, vooral wanneer stressvolle situaties terugkeren, er opnieuw contact is met vroegere gebruiksgenoten of moeilijke emoties opkomen die vroeger met een joint werden onderdrukt. Terugvalpreventie is een kernonderdeel van een effectieve behandeling en omvat meestal het herkennen van waarschuwingssignalen, het opstellen van actieplannen en het oefenen van hoe te reageren wanneer de drang ontstaat om marihuana te gebruiken.
Door deze strategieën vooraf te ontwikkelen, wordt de impact van triggers verminderd en krijgt de patiënt het gevoel over concrete handvatten te beschikken om het herstelproces te beschermen.
Het herstelproces beperkt zich niet tot stoppen met gebruiken, maar draait ook om het opbouwen van een gezond leven dat de kans verkleint om opnieuw cannabis te roken.
Copingvaardigheden omvatten leren omgaan met angst, verveling, frustratie of eenzaamheid zonder naar cannabis te grijpen. Deze vaardigheden worden in therapie aangeleerd en in het dagelijks leven in de praktijk gebracht, waardoor veranderingen worden bestendigd die verder gaan dan louter abstinentie.
De familie en het steunnetwerk kunnen een sleutelrol spelen bij het behouden van abstinentie en het ondersteunen van het herstelproces. Vrienden en familieleden kunnen leren herkennen wanneer cannabisgebruik opnieuw dreigt op te treden, hoe zij daarover kunnen praten zonder confrontaties uit te lokken en op welke manier zij kunnen begeleiden zonder te controleren. Gezinstherapie helpt om relaties die door de verslaving beschadigd zijn te herstellen en nieuwe afspraken over het samenleven te maken.
Voor mensen met een verslaving maakt het besef dat zij er niet alleen voor staan, dat zij over hun moeilijkheden kunnen spreken zonder te worden veroordeeld en dat anderen bij het proces betrokken zijn, het gemakkelijker om de beslissing om op lange termijn te stoppen met gebruiken vol te houden.
Na ontslag uit het centrum voor detox van marihuana stopt het therapeutische werk niet, maar verandert het van setting en richt het zich op het bestendigen van de abstinentie en het opnieuw organiseren van het dagelijks leven zonder cannabis.
Klinische opvolging, terugvalpreventie en de steun van de omgeving vormen de pijlers die helpen om de initiële detox om te zetten in een stabiel herstelproces op middellange en lange termijn.
De stap zetten om hulp te vragen komt vaak wanneer de symptomen van het cannabisontwenningssyndroom te veel ruimte beginnen in te nemen in het dagelijks leven. Bij Guadalsalus is de therapie om met cannabis te stoppen gebaseerd op een gestructureerde klinische aanpak die erop gericht is zowel deze symptomen te verlichten als te werken aan de onderliggende oorzaken en de factoren die het gebruik in stand houden.
Tegelijkertijd begeleiden wij families bij de gezinsinterventie in geval van cannabisverslaving, iets wat van groot belang is wanneer er sprake is van problematisch marihuanagebruik bij jongeren of tijdens fasen van terugval. Het doel is niet alleen het gebruik te overwinnen, maar ook een stabiel herstelproces te ondersteunen waarin psychologische begeleiding bij marihuanaverslaving het mogelijk maakt het dagelijks leven met meer autonomie en minder afhankelijkheid van cannabis opnieuw op te bouwen.
Als er twijfels zijn over het juiste moment om met behandeling te beginnen, kan de eerste stap eenvoudigweg bestaan uit het zoeken van een professionele beoordeling en rustig verkennen welke mogelijkheden er zijn en welke het best past bij de situatie van elke persoon.
Cannabis- of marihuanaverslaving wordt gekenmerkt door een patroon van overmatig en aanhoudend gebruik met verlies van controle, een intense drang om te roken, psychische afhankelijkheid, moeite om het gebruik te verminderen, ontwenningsverschijnselen en problemen op het gebied van stemming, kortetermijngeheugen, functioneren en sociale relaties.
Voor opname in een centrum voor detox van marihuana is het raadzaam om een volledige klinische beoordeling te laten uitvoeren, het patroon van cannabis- of hasjgebruik en eventuele gelijktijdig voorkomende stoornissen te melden, de lopende medicatie te laten beoordelen en samen met het team van professionals van de detoxkliniek de opnamedatum en de administratieve aspecten af te stemmen.
De meest effectieve behandeling om met marihuana te stoppen combineert meestal psycho-educatie, cognitieve gedragstherapie en andere gedragsmatige interventies, motiverende gespreksvoering, contingency management, gezinsgerichte behandeling wanneer dat nodig is en in geselecteerde gevallen medicatieondersteuning binnen een integrale en gepersonaliseerde behandeling van cannabisverslaving.
Marihuanaverslaving wordt behandeld met een plan voor de behandeling van afhankelijkheid dat, wanneer aangewezen, begeleide detox van cannabis omvat, gestructureerde psychologische therapie, interventie op risicofactoren en triggers, behandeling van gelijktijdig voorkomende psychische en emotionele stoornissen en een programma van detox en verslavingsbehandeling met nazorg om terugval te voorkomen.
De meest aanbevolen manier om met marihuana te stoppen is dit planmatig te doen, met hulp van een gespecialiseerd centrum of een medisch en therapeutisch team, met geleidelijke afbouw of begeleide stopzetting afhankelijk van het geval, strategieën om de drang om te gebruiken te hanteren en veranderingen in routine en omgeving die helpen om patronen van recreatief gebruik te doorbreken en uit de verslaving te komen.
De angst om een joint te roken kan het best worden behandeld met technieken voor emotieregulatie en ademhaling, psychologische ondersteuning tijdens de detox door psychologen en therapeuten die gespecialiseerd zijn in verslavingszorg, sociale steun en, indien nodig, farmacologische behandeling voorgeschreven door professionals voor angstsymptomen terwijl de cannabisabstinentie wordt bestendigd.
Elke opname vindt plaats in een ruime en lichte privékamer, ontworpen om de privacy te waarborgen en de concentratie tijdens de behandeling te bevorderen. De unit beschikt over 16 bedden om een intieme en gecontroleerde omgeving te garanderen.
Elke opname vindt plaats in een ruime en lichte privékamer, ontworpen om de privacy te waarborgen.
